Black Saturday in de Crabbehoeve: D1 verliest 3-5

De hele week werd ieders mailbox bestookt met de Black Friday reclames. Vele middenstanders organiseren een, uit Amerika overgewaaide, uitverkoop op die laatste vrijdag van november en plakken er het weekend ook nog aan vast. Schaakclub Dordrecht deed ook mee. Door een enorme misgreep, vlak na de opening, gaf Mark geen korting, maar zelfs een groot cadeau aan Zuid-Limburg 2. Een vol stuk en meteen ook de partij (0-1). Het veranderde de dynamiek van de wedstrijd. Een beetje zoals Feyenoord, die in dé topper al vroeg in de wedstrijd met 10 man moet spelen....

Rik moest afzeggen, en dat gaf ons de mogelijkheid om Jan Willem weer eens op het hoogste niveau te kunnen zien spelen.

Dat Zuid-Limburg 2 een geduchte tegenstander zou zijn, was al aan het begin van het seizoen zo ingeschat, en ondanks de twee invallers brachten ze toch nog altijd een gemiddelde ELO van 2124 op de borden. 70 Punten meer dan wij per bord. Dit keer hadden we Mark op het eerste bord en hij speelde tegen Lennert Lenaerts (2360). Ook vorig jaar stond deze partij op het programma toen de club nog DJC Stein heette en ook vanuit Zuid Limburg naar het Dordtsche kwam. Lennert won die partij. Daarom had Mark zich nu terdege voorbereid op de opening en introduceerde op zet 11 een nieuwtje. Hij bereikte er een licht voordeel mee, totdat.....nou ja: 0-1.

Op het tweede bord zat René die al vroeg op avontuur ging. Zijn tegenstander zette een solide verdediging op en lang bleef er een soort dynamisch evenwicht. Lennard speelde op het derde bord een vrij rustige opening, maar vlocht wel wat geniepige verlokkingen in het spel. De dame zo zetten dat er, door een penning, stukverlies dreigt. Maar door een tussenzetje is dat net geen stukverlies en is de stelling van zijn tegenstander opeens minder. Heel leuk allemaal, maar o wee als je een klein rekenfoutje maakt of een zetverwisseling over het hoofd ziet. Lennards tegenstander wilde het zich laten bewijzen, en na een paar nauwkeurige zetten bleek de overblijvende stelling tot gereduceerd materiaal en een min of meer gelijke stelling te leiden. waarbij wit (Lennard had zwart) een geisoleerde vrijpion had. Sterk of zwak....?

Roland zat op 4 en kreeg Jozef Simenon te bespelen. Het was een deja vu voor mij. Ik herinner mij een jeugdwedstrijd van misschien wel 12 jaar geleden waarin beide spelers ook tegen elkaar zaten... ach ja... waar je al niet aan denkt als je zo langs de borden zwerft. Ook toen had Josef al een hogere rating. Dat heeft Roland nog nooit tegengehouden om er flink de beuk in te gooien. Zo ook nu niet en het werd een ontstellend gecompliceerde stelling die de hele middag voortduurde.

Jacques speelde op vijf een rustige opzet met zwart. Persoonlijk ben ik dat niet van hem gewend, Jacques kan nog wel een druistig van start gaan, maar deze stijl leverde een solide stelling op met wat kleine kansen aan beide zijden.

Iwahn zette zijn tegenstander vanaf de opening meteen onder druk en met een opdringerige witte pion al ver in het vijandelijke kamp stichtte hij flinke onrust. Nadat zijn tegenstander niet helemaal de sterkste voortzetting koos, althans zo leek het in de globale analyse achteraf, veroverde Iwahn een pion plus een heel overwegende stelling.

Joop kwam niet helemaal lekker uit de opening. Het was allemaal nog helemaal niet desastreus, maar hij moest steeds met kunst en vliegwerk de materiaal verhouding gelijk zien te houden. Opeens bleek dat niet meer te werken en ging hij minstens 1 pion verliezen. Op het laatste bord zette Jan Willem zijn partij rustig op en zonder al te veel golven op de woelige baren van de 64 velden werden er zo wat stukken afgeruild. Ook de dames moesten worden geruild en de tegenstander bood dan ook remise aan. Omdat we al met 0-1 achter stonden, ook de stand bij Joop zorgelijk was en we daar alleen de gunstige stelling van Iwahn tegenover konden stellen, werd besloten het aanbod minstens een half uur in beraad te nemen en te kijken hoe de andere borden zich zouden ontwikkelen. Ook Lennard kwam even later over remise overleggen omdat het zware materiaal ook bij hem van het bord was en er een T+P+5 pionnen eindspel overbleef, maar ook bij hem werd besloten om, zonder te grote risico's te nemen, door te spelen. Het bleek nodig want Joop verloor kort daarna (0-2) en toen Jacques ook meedeed aan de uitverkoop en een pion cadeau gaf werd het natuurlijk echt moeilijk. Het remise aanbod dat Jacques kreeg werd ingeschat als een genereus aanbod en het zou onbeleefd en zeker onverantwoord zijn geweest dat af te slaan (0.5-2.5).

Lennard en Jan Willem speelden dus door.

Iwahn speelde sterk, maar liet toch wat glippen waardoor zijn tegenstander nog net een gaatje wist te vinden. Met inventief spel bleef Iwahn het proberen, maar hij moest uiteindelijk toch echt met remise genoegen nemen (1-3). Hopeloos leek het echter nog niet helemaal want inmiddels hadden Jan Willem en ook Lennard de betere kansen gekregen vanuit hun volkomen gelijkwaardige stellingen en was het dus zaak voor Rene en/of Roland om 1 punt uit die twee partijen te scoren.... Daarbij voor het gemak maar even aannemend dat die twee betere kansen dan ook meteen maar even omgezet zouden worden in hele punten natuurlijk.

Maar dat lukte! Jan Willem rekende heel scherp een pionnen eindspel door met doorbraken op twee flanken en moest tegelijk ook nog een doorbraak van zijn tegenstander neutraliseren (2-3) en ook Lennard veroverde de vrijpion in het midden en wist het overblijvende eindspel heel mooi tot een vol punt te converteren (3-3).

De aanval die René had opgezet in het begin van de middag was inmiddels redelijk verdampt en er ontstond een gevecht om de open f-lijn. Door een onveiligere koningsstelling werd die strijd in het nadeel van René beslist. Hij moest zijn dame geven tegen een toren, loper en vrijpion. Voor de argeloze voorbijganger leek dat nog even gevaarlijk, maar voor de doorgewinterde Limburger was het slechts een kleine speldenprik. Een simpel tussenschaakje besliste de zaak voor Zuid-Limburg (3-4).

Op dit moment was er net een belangrijk punt in de partij van Roland geweest. In een ontstellend ingewikkelde stelling had hij, mogelijk ook onder druk van de klok, een wending gemist die een kwaliteit kost. Dat hoeft niet altijd meteen beslissend te zijn, en ook hier leek er nog voldoende complicaties op het bord te vinden te zijn om nog even door te spelen. Dat was echter schijn. Met een paar simpele zetjes werd de stelling vereenvoudigd en stond Roland groot materiaal achter. Omdat je nooit weet hoe een koe een haas vangt en het wel om de matchpunten ging, speelde hij nog even door in een hopeloze stelling. Helaas, de koe was nooit in de buurt van de haas en toen het mat niet meer te voorkomen was werd de eindstand op 3-5 vastgesteld.

Een heel moeilijke wedstrijd, die werd bepaald door de vroege nederlaag, maar waarin we toch hebben laten zien te willen en te kunnen vechten. Na de bliksemstart in deze competitie staan we weer waar we, volgens de rating, thuis horen. In de middenmoot. We kunnen nog naar boven kijken, maar we moeten nu zeker ook weer rekening houden met wat er onder ons gebeurt. De sterkste drie ploegen uit de competitie zijn Eindhoven, Zuid-Limburg en Stukkenjagers. Daarvan hebben we er nu 2 gehad en de volgende wedstrijd op 15 december, spelen we tegen de derde (Stukkenjagers). We zouden onszelf een bijzonder goede dienst bewijzen als we die wedstrijd weten te winnen!

De detailuitslagen zijn inmiddels al door Ton op de site gezet in een eerder stukje.